MOTUS na tegorocznej edycji FONOMO

MOTUS, czyli Pierre Bastien i Emmanuelle Parrenin z Francji, zagrają koncert z wyjątkowym wykorzystaniem filmu. 

Motus jest niecodziennym składem trzyosobowym, którego filarami są Pierre Bastien i Emmanuelle Parrenin. Basitien, związany obecnie z wytwórnią Reflex, gra na trąbce, skrzypcach gwoździowych oraz obsługuje mechaniczną instalację składającą się z przedmiotów codziennego użytku, takich jak nożyczki, imbryk, grzebień, czy szczoteczka do zębów. Emmanuelle Parrenin, która jest legendą francuskiej sceny folkowej, gra na instrumentach dawnych i tradycyjnych, takich jak harfy, cymbały, lira korbowa, czy misa tybetańska. Podczas występów między muzykami rozstawiony jest mały ekran, na którym występuje trzeci członek kolektywu: ręce słynnych pianistów i organistów, które dogrywają melodie. Wszystko to jest nie tylko niezwykłym, poetyckim spotkaniem dźwięków tradycyjnych i eksperymentalnych, ale także mistrzowską realizacją wizualną, z niezapomnianą grą cieni na scenie i w sali koncertowej.

www.julietippex.wix.com/motus

 

Pierre Bastien (ur. 1953, w Paryżu) ukończył Sorbonę, gdzie specjalizował się w osiemnastowiecznej literaturze francuskiej. W roku 1977 zbudował swoją pierwszą machinę muzyczną. Przez następnych dziesięć lat komponował muzykę dla grup tanecznych oraz współpracował z Pascalem Comelade. W międzyczasie stale rozwijał swą mechaniczną orkiestrę. Od roku 1987 koncentruje się właśnie na niej, dając występy solowe, przygotowując instalacje dźwiękowe, dokonując nagrań, a także współpracując z artystami takimi jak Pierrick Sorin, Karel Doing, Jean Weinfeld, Robert Wyatt, Mats Gustafsson, czy Issey Miyake. Aphex Twin uznał go za jednego z ulubionych i najbardziej inspirujących muzyków, zapraszając jednocześnie do wydawania w jego wytwórni Replex, gdzie Bastien wydaje swoje płyty od 1999 roku.  

www.pierrebastien.com

 

Emmanuelle Parrenin śpiewa (po francusku) oraz gra na lirze korbowej, różnego rodzaju harfach, kalimbie, szpinecie, cymbałach, czy misach tybetańskich. Jako jeden z prekursorów współczesnej francuskiej sceny folkowej, ma na koncie wiele tras koncertowych, a także współpracę z takimi artystami jak Gentiane, Melusine, Didier Malherbe, Vincent Segal czy Alan Stivell. Jej najbardziej znanym dziełem pozostaje nagrany w 1977 r. tajemniczy i piękny album “Maison Rose”, który jest pozycją bardzo poszukiwaną przez kolekcjonerów. Na płycie tej odważny post-folk przeplata się z tradycją i elektroakustyczną muzyką eksperymentalną. Ostatnio Emmanuelle Parrenin zdecydowała się odkurzyć swoje instrumentarium i dokonać reinterpretacji swoich starych pieśni. Wykonuje także nowy repertuar, którego współautorem jest francuski artysta Flop. Warto zaznaczy, że wbrew wszystkim przeciwnościom losu, współpraca ta doprowadziła do powstania drugiej płyty Emmanuelle, “Maison Cube”. Album ukazał się w styczniu 2011 nakładem wytwórni Les disques Bien.

www.emmanuelleparrenin.com