Artur Ma?kowiak

kup cd kup plik
 

Data premoiery: 06.03.2017
Czas: 44:50

Lista utworów:

 

1. mountain of freedom

2. zosta?? do jutra

3. under the mask

4. last night’s dream

5. taniec zgubionego d??wi?ku

6. game

7. welcome emptiness

 

 

Ta p??yta jest mniej gitarowa ni?? poprzednie, bardziej przestrzenna, przynosi wi?cej brzmie?? elektronicznych i wokale. Wyobra??cie sobie soundtrackowy liryzm science fiction pulsuj?cy latami '80-tymi, który bezw??adnie snuje si? po bezkresach afryka??skiej pustyni oraz kanonad? d??wi?ków bli??ej nieokre??lonych. Ca??a ta wyj?tkowa opowie??? nie ma wyra??nego pocz?tku i ko??ca, dzieje si? poza trywialn? materi? codzienno??ci. Transowe linie gitar i syntezatorów s? jak psychodeliczne wizje prowadz?ce s??uchacza w przeró??ne obszary nie tylko te geograficzne ale te?? stylistyczne.

 

Skomponowa?? i zagra?? Artur Ma?kowiak

Na klarnecie w utworze 1 i 5 zagra?? Jerzy Mazzoll

Nagrano i zmiksowano w A\V Studio w Bydgoszczy, w sierpniu 2016 przez Artura Ma?kowiaka

Mastering Marcin Boci??ski

Ok??adk? zaprojektowa?? i wykona?? Adam Kruk

 




Recenzje:

Regularno???. Zapewne wiele ju?? razy wyra??a??em ubolewanie, ??e nie jest to mocna strona mojego pisania. Utrzymanie rytmu pracy to nadrz?dna zasada prowadzenia bloga i najwi?ksze wyzwanie z którym si? tutaj (nieudanie) mierz?. Nie chodzi tylko o brak czasu na pisanie, ale równie?? o momenty wyja??owienia z wra??liwo??ci na d??wi?kowe bod??ce. Autentyczna satysfakcja jak? sprawia mi pisanie o muzyce niesie ze sob? równie?? inny skutek uboczny; przebod??cowanie i apati?, co samo w sobie nie jest wcale najgorsze. Najwi?ksz? trudno??? sprawia wbicie si? na nowo w rytm pracy. Bo kiedy jeszcze chwil? temu, na pe??nym luzie i z wypiekami na polikach pisa??em teksty na kilkana??cie tysi?cy znaków (mam nadziej?, ??e b?dziecie mogli przeczyta? je niebawem w bardziej eksponowanych miejscach) to teraz trudno mi skleci? cho? jeden akapit blogowego wpisu. Dlatego tak imponuj?ca jest dla mnie regularno??? Bartka Chaci??skiego, który tak przyzwyczai?? do niej swoich czytelników, ??e kilka dni ciszy wywo??uje powszechne zaniepokojenie.

Równ? regularno??ci? (oczywi??cie przy zachowaniu proporcji) pochwali? si? mo??e gitarzysta Artur Ma?kowiak (cho? w kontek??cie jego nowej p??yty, to tytularne przypisywanie mu strunowego instrumentu mo??e by? lekkim nadu??yciem). Pochodz?cy z Bydgoszczy muzyk co rok obdarowuje swoich s??uchaczy nowymi tytu??ami. W ubieg??ym roku wspólnie z Bartkiem Kaps? znaczyli post-rockowe Tropy. Dwa lata temu znakomite „If it's not real” namiesza??o w dorocznych podsumowaniach. Wcze??niej regularnie ukazywa??y si? solówki Ma?kowiaka, naprzemiennie z duetami z Grzegorzem Pleszynskim. W mi?dzy czasie pojawi??y si? trzy p??yty Innercity Ensemble, którego cz??onkiem jest Ma?kowiak. Nie mniej, regularno??? artysty oscyluje w cyklu corocznym, co przy obecnym przesycie wydawniczym jest zabiegiem co najmniej higienicznym. 

„Iconic Rapture” czyli nowe wydawnictwo w katalogu oficyny Wet Music jest rozwini?ciem formu??y zainicjowanej na poprzedniej solowej p??ycie Ma?kowiaka „If it's not real”, z jeszcze wyra??niejszym przesuni?ciem zawarto??ci muzycznej w stron? brzmie?? syntetycznych. Zdradza to ju?? ??wietna ok??adka p??yty autorstwa Adama Kruka. G??ównym elementem strukturalnym „Iconic Rapture” jest p?tla. Nie mamy jednak do czynienia z kolejn? emanacj? tak wspaniale przeszczepionego na rodzimy grunt ameryka??skiego minimalizmu. Proste, cho? melodyjne gitarowe frazy, oraz meandruj?ce syntezatorowe plamy, powtarzaj? swe cykle tworz?c psychedeliczny spektakl, o wyra??nie transowym nerwie. Mi?siste i intensywne brzmienia klawiszy kreuj? za?? sugestywne ambientowe krajobrazy, które z powodzeniem funkcjonowa??yby jako samodzielne byty. Na bazie tych syntezatorowych zewów, charakterystycznych melodii, ciep??ych brzmie?? klawiszy i instrumentów akustycznych (go??cinny wyst?p Mazzolla w dwóch kompozycjach) Ma?kowiak buduje opowie???, której ??agodny liryzm, splata si? opiumowym zaczadzeniem, tworz?c kusz?c?, kalejdoskopow? projekcj?. Spi?trzone warstwy powtórze?? maj? swój fina?? w okaza??ych kulminacjach („Game”), cz???ciej jednak rozp??ywaj? si? w psychedelicznych mira??ach, które mog? kojarzy? si? z elektroakustycznymi preparacjami X-navi:et.

Ka??da kolejna p??yta Artura Ma?kowiaka, jest ewolucj? ekspresji artysty. Muzyk konsekwentnie przekracza granic? swoich przyzwyczaje??, zwan? teraz popularnie stref? komfortu. Jego autorskie gesty nie s? bynajmniej gwa??towne. Wystarczy na przestrzeni kilku p??yt prze??ledzi? sukcesywn? ekspansj? elektronicznych brzmie??, aby zauwa??y? ??e nowe elementy w muzyce Ma?kowiaka s? wprowadzane stopniowo; z namys??em i konsekwencj?. Na „Iconic Rapture” novum stanowi? autorskie wokalizy. „To moje pierwsze do??wiadczenie wokalne. Pomys?? narodzi?? si? podczas miksowania tego materia??u. Czego?? mi w tych utworach ci?gle brakowa??o, ??adne dodatkowe d??wi?ki mnie nie satysfakcjonowa??y dlatego postanowi??em u??y? swojego g??osu. Na zasadzie eksperymentu. Teksty powsta??y w danej chwili. Zapisa??em tekst, który mi w??a??nie przyszed?? do g??owy na instrukcji obs??ugi mikrofonu, bo akurat mia??em pod r?k?, potem pod???czy??em mikrofon i to nagra??em. Zatem bardziej okoliczno??ci mnie do tego sk??oni??y, ni?? by??a to ??wiadoma decyzja” - zwierza si? Ma?kowiak. Wokalny coming out „Zosta?? do jutra” to w zasadzie credo przy??wiecaj?ce tej nowej dla bydgoszczanina formie ekspresji. Wersy; „Zostaw co ma??e, spojrzyj ciut dalej, zacznij si? nie ba?, spróbuj za??piewa?” niesione s? przez szorstki i niski gard??owy ??piew, przypominaj?cy nieco buddyjskie mantry deklamowane, przez tybeta??skich mnichów. „Taniec zgubionego d??wi?ku” to z kolei pos?gowa melorecytacja, opatulona w pi?kne solo klarnetu Mazzolla.

Mimo, ??e od czasu rozbratu z Something Like Elvis i Potty Umbrella, Artur Ma?kowiak, dzia??a na zasadzie wolnego elektronu, to w jego muzyce co raz wyra??niej mo??na odczyta? wp??ywy jakie na jego twórczo??? wywiera obcowanie z pr???n? scena bydgosko-toru??sk?. „Prawdopodobnie sobie tego do ko??ca nie u??wiadamiam, ale na pewno inni muzycy, zw??aszcza Ci z którymi mam przyjemno??? gra? w innych projektach, mnie inspiruj? i maj? wp??yw na to jak si? rozwijam jako muzyk. Trudno nie ulega? charyzmie ch??opaków z Innercity Ensemble, bo to s? bardzo mocne osobowo??ci i ??wietni muzycy” - stwierdza Artur. „Iconic Rapture” znajdzie zatem z pewno??ci? pos??uch w??ród fanów Starej Rzeki, bo cho? nie ma tu d??ugich linearnych solówek, czy gitarowych blastów to po???czenie elementów syntetycznych i akustycznych, s??abo??? do transowej motoryki, odrealniony nastrój, czy psychedeliczna poetyka jest nad wyraz zbie??ne z artykulacj? Kuby Zio??ka. Z kolei operowanie syntezatorowymi plamami i kreowanie przestrzeni jest to??same z eksperymentami Rafa??a Iwa??skiego ze wspomnianego wy??ej X-navi:et.

Regularno??? i twórcza ewolucja zamazuj? nieco refleksj? nad przeskokiem jaki nast?pi?? w muzyce Ma?kowiaka na przestrzeni zaledwie kilku lat. Warto si?gn?? do pierwszej solowej p??yty „Take Away” aby u??wiadomi? sobie t? rewolucj?. Nie mo??na równie?? zapomnie?, ??e bydgoszczanin, który nie jest wci??? najbardziej rozpoznawaln? postaci? rodzimej sceny niezale??nej, od 20 lat (debiut Something Like Elvis) stanowi tej sceny niew?tpliwy fundament, a nowa p??yta jest tego najlepszym dowodem.


Bartosz Nowicki
www.1uchem1okiem.blogspot.com


* * * * 

 

"Iconic Rapture" to czwarty solowy album muzyka, performera i animatora kultury alternatywnej - Artura Ma?kowiaka, znanego ostatnio m.in. z p??yty nagranej w duecie z Grzegorzem Pleszynskim: ''A Sound Of The Wooden Fish'' (2014) oraz albumu post-rockowej formacji Tropy: "Eight Pieces" (2016). Nowy album artysty, od ponad 20 lat wspó??tworz?cego niezale??n? bydgosk? scen? muzyczn?, wype??nia siedem autorskich kompozycji. 

W dwóch utworach Arturowi Ma?kowiakowi na klarnecie towarzyszy Jerzy Mazzoll, a wszystkie pozosta??e partie ???cznie z wokalem, który stanowi novum w twórczo??ci muzyka, multiinstrumentalista nagra?? samodzielnie.

Wobec poprzedniego albumu Ma?kowiaka, w przypadku "Iconic Rapture" mamy do czynienia ze swoistym rozwini?ciem formu??y w kierunku brzmie?? syntezatorów i eksperymentalnych kreacji d??wi?kowych z pogranicza ambientu i minimalizmu. Psychodeliczny nastrój niejednokrotnie podkre??la transowy motoryczny rytm i zap?tlone partie gitary.

Po???czenie partii gitar z d??wi?kami, chwilami stylowo archaicznie brzmi?cych syntezatorów, mo??e wywo??a? w niektórych fragmentach skojarzenia z dokonaniami grupy Tangerine Dream z lat 70-tych. Dostrze??emy to cho?by podczas mieni?cego si? bolerowymi rozwi?zaniami "Last Night's Dream". 

Na "Iconic Rapture" Artur Ma?kowiak wyra??nie odsun??? wirtuozowskie partie gitarowe na dalszy plan, stawiaj?c na klimat i przekaz emocjonalny. Dotyczy to równie?? zaproszenia do dwóch utworów Jerzego Mazzolla, którego udzia?? zdaje si? by? raczej symboliczny i dekoracyjny.

Muzyka wype??niaj?ca 45 minut p??yty niesie relaks i wytchnienie, refleksj? i zadum?. Mimo ??e w utworach wype??niaj?cych album nie znajdziemy  robi?cych wra??enie stereofonicznych efektów d??wi?kowych, a ca??o??? robi wr?cz wra??enie stylowej surowo??ci, nagrania ??wietnie dopracowano realizacyjnie w A\V Studio nadaj?c muzyce szerokiego i pe??nego brzmienia.

P??yta ukaza??a si? podobnie jak poprzednie albumy muzyka, nak??adem w??asnej wytwórni Wet Music.


Robert Ratajczak
www.longplayrecenzje.blox.pl


* * * * 
 

Bydgoski gitarzysta, znany z Innercity Ensemble, Something Like Elvis i Potty Umbrella, a ostatnio tak??e z duetu Tropy (obok niego Bartek Kapsa), regularnie wydaje solowe p??yty. Co wa??ne, za ka??dym razem Ma?kowiak stara si? pokaza? swoj? twórczo??? z innej perspektywy. Potrafi w niesamowity sposób odrodzi? si? i da? s??uchaczowi porcj? wyj?tkowych emocji.

Ju?? od d??u??szego czasu mo??na zaobserwowa? u niego wyra??n? fascynacj? syntezatorami. Poprzedni jego kr???ek sprzed dwóch lat „If It’s Not Real” by?? niejako zapowiedzi? zmiany kierunku w stron? elektroniki. To nie znaczy, ??e gitara posz??a w kont, po prostu struny stan???y w jednym rz?dzie z klawiszami. Ubieg??oroczny kr???ek Tropów – „Eight Pieces” to równie?? nowy rozdzia?? w karierze Ma?kowiaka. A kolejnym krokiem w przód jest najnowsze solowe wydawnictwo „Iconic Rapture”.

Transowe arppegia gitar i syntezatorów s? jak jeden modu?? kontroluj?cy nastrój w poszczególnych kompozycjach (cho?by w „Game”). Artur coraz ??mielej zamazuje has??a typu „gitara dla gitarzystów”, „syntezator wymy??li za ciebie” itd. Chodzi mi o twórcze i ??wiadome przekraczanie granic stylistycznych oraz kulturowych. Ten drugi aspekt mo??na z ??atwo??ci? odnale??? w kilku miejscach, gdzie wyczuwalne inspiracje afryka??sk? kalimb?/kor? czy polirytmi? gamelanów („Zosta?? do jutra”) bardzo wiele wnios??y na „Iconic Rapture”.

Nie zabrak??o te?? odniesie?? do soundtracków SF z lat 80. („Mountain of Freedom”). Na przyk??ad w „Under the mask” ameryka??skie syntezatory Johna Carpentera w niczym nie  ust?puj? etiopskim klawiszom Hailu Mergia. Na „If It’s Not Real” go??cinnie pojawi?? si? free jazzowy saksofon Tomasza Gadeckiego, z kolei teraz uraczy?? nas swoimi klarnetowymi fantasmagoriami Jerzy Mazzoll („Zosta?? do jutra”, „Taniec zgubionego d??wi?ku”), a jeszcze gdzie indziej przemówi??a zjawa j?zykiem poezji (np. w „Taniec zgubionego d??wi?ku”). P??yt? zamyka i??cie hipnagogiczny utwór „Welcome Emptiness”.

„Iconic Rapture” jest jak senna opowie???, z której nie chce si? wychodzi?. A mo??e w??a??nie to tylko eskapistyczny sen, jaki zafundowa?? nam Artur Ma?kowiak? Jakby nie patrze? – otrzymali??my kawa?? wyj?tkowej muzyki! Mam nadziej?, ??e gdzie?? bli??ej podsumowa?? wi?kszo??? z was oprzytomnieje i umie??ci „Iconic Rapture” w czo??ówce najwa??niejszych polskich albumów roku 2017. Ja to zrobi? teraz!

?ukasz Kom??a
www.nowamuzyka.pl